Rob lag languit op de bank, zijn zonnebril scheef op zijn neus en zijn 'Superman-kapsel' strak in de plooi. Met een laatste gebakje in zijn hand staarde hij naar het plafond. Naast hem zuchtte Wendy, terwijl ze liefdevol naar haar kippekluifje keek. Rob, steunde ze, wrijvend over haar gezwollen buikje, ik denk dat ik de kerstboom zie bewegen. Rob nam een moeizame hap. Dat is geen beweging, Wendy. Dat is de zwaartekracht die ons eindelijk opeist. Ik voel me meer als een neergestorte komeet dan als de Man van Staal.
Idee en punchline: Ron Bausch
Tekening en Tekst: Google Gemini